Çocuklukla erişkinlik arasında gençlik yada delikanlılık adı verilen uzun bir dönem yer alır. Onikinci yaştan yirmi bir yaşına kadar uzanan bu çağ ruhsal alanda önemli değişikliklerin belirdiği, hızlı bir büyüme ve olgunlaşma çağıdır (Yörükoğlu, 1994, s.375).

Bu dönemde çeşitli problemleri de beraberinde getirir.

Türkiye’de Gençlik Sorunlarının Kaynakları

A.Aile: Baba Otoritesine Saygı: Otoriteryen saygının özü, aile, sosyal çevre tarafından kabul edilebilmek için normları benimsemek, bunlara boyun eğmektir.

Türk ailesinde çocuğun ana babaya bağımlılık ve boyun eğme eğiliminin ödüllendirildiği, bunun da pasiflik ve bağımlılık gibi bazı özellikleri geliştirdiği saptanmıştır. Otoriteye saygı toplumumuzda bir sosyal norm haline gelmiştir (Kale, 1990, s.788-799).

Ergenlerin benlik imajını etkileyen etmenlerden ana-baba tutum algısı araştırılmıştır. Ana-babaların tutumlarını demokratik olarak algılayan öğrencilerin benlik imajları, otoriter olarak algılayanlardan daha yüksek çıkmış, kız ve erkekler arasında önemli bir fark görülmemiştir. Eğitim düzeyi yüksek anne ve babaların çocukları ana-babalarının demokratik ve otoriter tutumlarından diğer eğitim düzeylerindeki ana-babaların çocuklarından daha fazla etkilendikleri saptanmıştır (Aksaray, 1995, s.13-14).

Toplumun hala önemli bir çoğunluğunu oluşturan kırsal kesimde yaşayanlar geleneksel değer yargılarını sürdürmektedir. Geleneksel değer yargıları tutumların, sosyo-ekonomik şartların gereklerine göre değil, geleneklerine göre belirlendiğini ifade etmek için kullanılmaktadır. Geleneksel değerlerin etkisini sürdürdüğü çevrelerde geliştirilen tutumların değişmeye direnç gösterdiği ifade edilmektedir.