Ayakkabici, yeni getirdigi mallari vitrine yerlestirirken, sokaktaki bir çocuk onu izlemekteydi.

Okullar kapanmak üzere oldugundan, spor ayakkabilara ragbet fazlaydi. Gerçi mallar lüks sayilmazdi ama, küçük bir dükkan için yeterliydi. Onlarin en güzelini ön tarafa koyunca, çocuk vitrine dogru biraz daha yaklasti. Fakat bir koltuk degnegi kullanmaktaydi. Hemde güçlükle.

Adam ona bir kez daha göz atti.Üstündeki pantolonun sol kismi, dizinin alt kismindan sonra bostu. Bu yüzden de saga sola uçuþuyordu. Çocugun baktigi ayakkabilar, sanki onu kendinden geçirmisti.Bir müddet öyle durdu. Daldigi hülyadan çikip yola koyuldugunda,adam dükkandan disari> firlayip:

• Küçükk!. diye seslendi. Ayakkabi almayi düsündün mü? Bu seneki modeller bir harika!.

Çocuk, ona dönerek

• - Gerçekten çok güzeller!. diye tebessüm etti. Ama benim bir bacagim dogustan eksik.
• - Bence önemli deðil!. diye, atildi adam. Bu dünyada herseyiyle tam insan yok ki!. Kiminin eli eksik, kiminin de bacagi. Kiminin de akli ya da vicdani.

Küçük çocuk, bir sey söylemiyordu. Adam ise konusmayi sürdürdü:

• Keske vicdanimiz eksik olacagina, ayaklarimiz eksik olsa idi.

Çocugun kafasi iyice karismisti. Bu sefer adama dogru yaklasip:

- Anlayamadim!. dedi. Neden öyle olsun ki?

- Çok basit!. dedi, adam. Eger vicdan yoksa, cennete giremeyiz. Ama ayaklar yoksa, problem degil. Zaten orda tüm eksikler tamamlanacak. Hatta sakat insanlar, saglamlara oranla, daha fazla mükafat görecekler...Küçük çocuk, bir kez daha tebessüm etti. O güne kadar çektiði acilar, hafiflemis gibiydi.

Adam, vitrine isaret ederek:

- Baktigin ayakkabi, sana yakisir!. dedi. Denemek istermisin? Çocuk, basini yanlara sallayip:

- Üzerinde 30 lira yaziyor, dedi. Almam mümkün deðil ki!.

- Indirim sezonunu, senin için biraz öne alirim!. Dedi adam. Bu durumda 20 liraya düser. Zaten sen bir tekini alacaksin, o da 10lira eder. Çocuk biraz düsünüp: Ayakkabinin diger teki ise yaramaz!. dedi. Onu kim alacak ki?

- Amma yaptin ha!. diye güldü adam. Onu da, sað ayaðýeksik olan bir çocuga satarim. Küçük çocugun akli, bu sözlere yatmisti. Adam, devam ederek: Üstelik de ögrencisin degil mi? diye sordu.

- Ikiye gidiyorum!. diye atildi çocuk. Üçe geçtim sayilir.

- Tamam iste!. dedi adam. 5 Lira da ögrenci indirimi yapsak, geri kalir 5 lira. O da zaten pazarlýk payý olur. Bu durumda ayakkabi senindir, sattim gitti!.

Ayakkabici, çocugun saskin bakislari arasinda dükkanagirdi. Içerdeki raflar, onun begendigi modelin aynisiyla doluydu. Ama adam, vitrinde olani çikartti. Bir tabure alip döndükten sonra, çocugu oturtup yeni ayakkabisini giydirdi. Ve çikarttigi eskiyi göstererek

- Benim satis islemim bitti!. dedi. Sen de bana, bunu satsan memnun olurum.

- Saka mi yapiyorsunuz? diye kekeledi çocuk. Onun tabani delinmek üzere. Eski bir ayakkabi, para eder mi?

- Sen çok c�hil kalmissin be arkadas.. dedi, adam. Antika esyalardan haberin yok her halde. Bir antika nekadar eski ise o kadar para tutar. Bu yüzden ayakkabýn, bence en az 30-40 lira eder. Küçük çocuk, ardarda yasadigi soklari, üzerinden atabilmis degildi.Mutlaka bir rüyada olmaliydi. Hem de hayatindaki en güzel rüya. Adamin, heyecandan terleyen avuçlarina sikistirdigi kagit paralara göz gezdirdikten sonra, 10 liralýk banknote geri vererek:

- Bana göre 20 lira yeterli.. dedi. Ýndirim mevsimini baslattiniz ya!.. Adam onu kiramayip parayi aldi. Ve bu arada yanagina bir öpücük kondurdu. Her nedense içi içine sigmiyordu. Eger bütün mallarýný bir günde satsa, böyle bir mutlulugu bulamazdi. Çocuk, yavasça yerinden doðruldu. Sanki koltuk degnegine ihtiyaç duymuyordu. Simsicak bir tebessümle tesekkür edip:

- Babam hakliymis!. dedi. 'Sakat olduðum için, üzülmeme hiç gerek yok!' demisti.

* Her Rüzgar Savuracak Bir Toz bulur,

* Her Hayat Yasanacak Bir Can Bulur,

* Her Umut Gerçeklesecek Bir Düs Bulur

* Bulunmayacak Tek sey Senin Benzerindir>>>