Yaşamak ne güzel. Güneşin aydınlattığı, çiçeklerin süslediği, bülbüllerin şakıdığı bir dünyada yaşamak ne güzel. Dostlarla bir arada olmak, beraber ağlayıp, beraber gülmek ne güzel.

            İnsan, sosyal bir varlıktır. Neşesini de, üzüntüsünü de paylaşma ihtiyacı duyar. Paylaştıkça çoğalan güzelliklere inat, paylaştıkça azalır dertler. Ne kadar derdiniz, kederiniz olursa olsun, eğer candan bir dostunuz varsa; onun bir gülümsemesinde, bir teselli bakışında erir, kaybolur tüm yükleriniz. Eğer bir dostunuz yoksa, tüm sevinç, huzur kaynaklarına sahip olsanız da, gülemezsiniz.

            Dert ağırdır. Çekilmez bir başına. Kimi dertler sırdır, anlatılmaz dosta bile. kimi dertler müzmindir, çözemez dostlar bile. Yol uzun, düşünce derin? Öyle hal almıştır ki, kıpırdamaz eller. Uykular bölünür. Rüyalar kabus olur. İçlerde saklıdır bin bir keder. Ayak başka gider, baş başka gider.

            Bir tek sana anlatılır, sırlar. Bir tek sen bilirsin dertleri. Televizyonlarda reyting rüzgarları estiren programların sahtekarlığına inat, dolar senin odana bin bir hayat öyküsü. Bir sen bilirsin özeli, birde yerdeki halı. Göz yaşlarını gizler halı, dertleri siler gözyaşı. Yüreğin kor gibi yanar. Acılar, derdin olur. Bir tek sen dinlersin, anlamaya çalışarak. Herkesin kendine değer biçtiği, başkasını yok saydığı bir dünyada, bir tek sen değer verirsin karşındakine. Renklere, biçimlere, şekillere kapılmadan.

            Sana derdini açan kişinin, gününü aydınlatabilir, yarınlarına ışık tutabilirsin. El uzatırsın, düştüğü kuyudan çıksın diye. Yapabileceğini, başarabileceğini, hayatı sevebileceğini senden duyar. Ve öğretirsin ona, başarılı olmanın, hayattan zevk almanın yollarını. Kişi kendisini senle tanır. Senin yardımlarınla çekimserlik  batağından kurtulup, kararlı adımlar atar. Problemleriyle yüzleşmeyi, kararlarının arkasında durmayı, kendisiyle gurur duymayı senden öğrenir. Gideceği okuldan, seçeceği mesleğe kadar, hayatın akışını değiştiren kararlar, senin  yanında alınır.

            Çünkü sen, “Bir insan ağlıyorsa, gözyaşları benimdir. Bir insan gülüyorsa, neşesi bendedir” sözünü prensip edinmişsindir kendine. Herkesin kendini düşündüğü bir dünyada başaklarını düşünebilme, cesareti bir tek sende var. İnsanlara yardım etmeyi, bir görev ve mutluluk vesilesi bilme fedakarlığını bir tek sen gösterebiliyorsun. Sahte kahramanlar cennetinde, kahraman olmadan, kahramanca işleri, sorumlulukları bir tek sen üstlenebiliyorsun. Mecrasında akmayan suların, mecrasında akması için; çiçek açmadan solan güllerin, solmaması için bir tek sen çırpınıyorsun.

            Bir insanın üzerine dünya yürürken, bir tek sen yanında durabiliyorsun. Bir insan ağlarken, acısını yüreğinde; bir insan gülerken, neşesini gözlerinde, bir tek sen duyabiliyor, görebiliyorsun. Şartsız sevgiyi, karşılıksız yardımı bir tek sen biliyorsun.

            Mevlana’ca sevmeyi, Yunus’ca görmeyi bir tek sen yaşıyorsun. Bir tek sen. Bilgelerin yaptığı işi yapan, bir tek sen varsın. İyi ki varsın, psikolojik danışmanım...

Mehmet POLATOĞLU

 (Çocuk Gelişimcisi-Psikolojik Danışman)