Türk Milli Egitim düzenini yukarıdan asagıya teslim alıp hedeflerinden uzaklastırmıs bulunan üniversiteye giris sisteminin neden oldugu sorunlar yeni boyutlar kazanarak agırlasmaya devam etmektedir.

Türk Egitim Dernegi olarak, bu nedenle, egitimimizin sorunlarını saptayıp çözüm yolları bulma ve toplumu aydınlatarak uygulayıcıları yönlendirme noktasında kurulusumuzdan bu yana üstlendigimiz misyonun bir geregi olarak, 2005 yılının ilk yarısında baslattıgımız “üniversiteye giris sistemi” tartısmasını, alısılmısın dısında bir tavır alarak fikri takip anlayısıyla sürdürmeyi uygun bulduk.

1970’lerin ortasından itibaren, Türk egitim sektörü üniversiteye giris sisteminin sebep oldugu sorunlarla bogusmaktadır. Uzun yıllar boyunca bu temel sorun atlanmıs, görmezden gelinmistir.

Yüksekögrenim talebinin yüksekligi karsısında yüksekögretim arzının yetersizligi üniversiteye giris sınavı etrafında gittikçe yogunlasan bir yarısma ortamına ve katlanarak büyüyen bir dershane sektörüne meydan vermistir.

Eleyici nitelikteki sınav etrafında yasanan yarıs çocuklarımızı hem egitimden uzaklastırarak test agırlıklı bir zihin biçimine sürüklemis, hem de sürekli depresyona ve toplum dısına iterek kisilik gelisimlerini dahi olumsuz etkilemeye baslamıstır.

Sorunun önemli bir boyutu, çocuklarının sınavda basarılı olması için maddi imkanlarını seferber eden anne-babaların çocuklarıyla birlikte depresif karakterler haline gelmeleridir.

Sınav stresinin Türk ailesinin psikolojik dengesini bozdugu söylenebilir.

ÖSS etrafında gelisen ve çıg gibi büyüyen dershane sektörü ise, egitim sistemini temel amaçlarından saptırmıstır. Öte yandan, artık okullarda da test odaklı bir ögretme ve ölçmedegerlendirme sisteminin hakimiyeti söz konusudur.

Baslangıçta daha çok ortaögretim düzeyinde baskısı hissedilen üniversiteye giris sistemi, zaman içinde ilkögretimi de kendi amacından uzaklastırmıstır. ÖSS model alınarak gelistirilen OKS, yukarıdaki sorunun en alt egitim kademelerine yansıtılmasına yol açmaktadır. (devamı ekte)